Pijn bij ouderen onderbehandeld

Ouderen en pijn

Naarmate mensen ouder worden krijgen ze steeds meer chronische ziekten. Veel van deze ziekten gaan direct of indirect gepaard met chronische pijn. Toch worden ouderen over het algemeen minder goed behandeld voor pijn. Hoe komt dat?

De oudere wil niet klagen of de dokter luistert niet

Veel ouderen zijn opgegroeid met de gedachte dat het niet goed is om te klagen bij de dokter over dingen ‘die erbij horen’, en dat pijn nou eenmaal bij het ouder worden hoort. Daarnaast stopt de oudere vaak met hulp vragen, na een eerste behandeling die niet hielp. Het melden van de pijn wordt dan als ‘toch zinloos’ gezien.Deze gedachte leeft helaas ook veel bij hulpverleners: een beetje pijn hoort erbij, als je zo oud bent. Zodra hulpverleners eraan toe zijn om pijn niet ‘normaal’ te vinden, kunnen zij de oudere patiënt ook begeleiden hierin.
De oudere kan niet klagen en de dokter laat het zo.

De dokter durft niet te behandelen

Omdat kwetsbare ouderen met pijn vaak meerdere ziekten hebben en veel overige medicatie gebruiken, is de angst voor bijwerkingen groot. Daarom zijn dokters terughoudend bij het voorschrijven van adequate pijnstilling.

De dokter kent niet alle behandelmogelijkheden

Te vaak wordt vergeten dat er naast pijnstillers ook goede niet-medicamenteuze interventies zijn die ouderen goed kunnen helpen, zoals bijvoorbeeld warmte-applicatie, ontspanningsoefeningen enzovoorts. Daarnaast is het belangrijk om ook naar de gevolgen van de pijn te kijken: welke beperkingen veroorzaakt de pijn, en welke interventies (bijvoorbeeld fysiotherapie) kunnen die gevolgen verlichten?

Pijn en comorbiditeit

Hoewel er sinds 2011 een mooie richtlijn ‘Chronische pijn bij kwetsbare ouderen’ is, waarin voor alle hierboven beschreven problemen oplossingen worden aangereikt, wil het nog niet erg vlotten met de kunde van de doorsnee arts op dit gebied.

Bron: LUMC